Bota do të dukej shumë ndryshe pa çelik. Pa hekurudha, ura, biçikleta apo makina. Pa lavatriçe apo frigoriferë.

Shumica e pajisjeve mjekësore dhe mjeteve mekanike të përparuara do të ishin pothuajse të pamundura për t’u krijuar. Çeliku është thelbësor për ekonominë rrethore, megjithatë disa politikëbërës dhe OJQ vazhdojnë ta shohin atë si problem dhe jo si zgjidhje.

Shoqata Evropiane e Çelikut (EUROFER), e cila përfaqëson pothuajse të gjithë industrinë e çelikut në Evropë, është e përkushtuar ta ndryshojë këtë dhe po bën thirrje për mbështetjen e BE-së për të vënë në zbatim 60 projekte të mëdha me karbon të ulët në të gjithë kontinentin deri në vitin 2030.

“Le të kthehemi te bazat: çeliku është prej natyre rrethor, 100 për qind i ripërdorshëm, pafundësisht. Është materiali më i riciklueshëm në botë me 950 milionë ton CO2 të kursyer çdo vit. Në BE kemi një shkallë të vlerësuar riciklimi prej 88 për qind”, thotë Axel Eggert, drejtori i përgjithshëm i EUROFER.

Produktet e çelikut të teknologjisë së fundit janë në zhvillim të vazhdueshëm. “Ekzistojnë më shumë se 3,500 lloje çeliku, dhe mbi 75 përqind e tyre – më të lehtë, me performancë më të mirë dhe më ekologjike – janë zhvilluar në 20 vitet e fundit. Kjo do të thotë që nëse Kulla Eiffel do të ndërtohej sot, do të na duheshin vetëm dy të tretat e çelikut të përdorur në atë kohë”, thotë Eggert.

Projektet e propozuara do të ulnin emetimet e karbonit me më shumë se 80 milionë ton gjatë tetë viteve të ardhshme. Kjo është e barabartë me më shumë se një të tretën e emetimeve të sotme dhe është një ulje prej 55% krahasuar me nivelet e vitit 1990. Neutraliteti i karbonit është planifikuar deri në vitin 2050.